Taniec współczesny
'Taniec współczesny jest tańcem opartym
na idei baletu, ale pozbawionym jego sztywnych zasad. Największy nacisk
kładziony jest w tańcu nowoczesnym na pokazaniu emocji tancerzy, którzy
tańcząc określoną choreografię, starają się opowiedzieć odbiorcy daną
historię.
Jak ją opowiadają? Poprzez ruchy charakterystyczne dla rodzaju tej opowieści. Jest to bardzo luźna forma tańca – nie ma takich ograniczeń, jakie stosowane są w balecie, a co do ustawienia ciała – tancerz ma ogromną dowolność w kreowaniu ruchu. W tańcu współczesnym wykorzystuje się ciężar ciała, grawitację, oddech, swingi itp. Ci, którzy bardziej zainteresują się tematem tańca współczesnego powinni wiedzieć, że powstał on na przełomie XIX i XX wieku jako odłam baletu, w którym jednak zabrakło reguł i zasad tańca klasycznego. W około 1930 roku opanował Stany Zjednoczone, a jego korzenie sięgają Europy.
Współczesny taniec był od zawsze przeciwieństwem koncertów baletowych, w których sztywne reguły nie pozwalały tancerzom na praktycznie żadną swobodę.
Taniec współczesny jest mieszaniną wielu tańców (takich jak: modern dance, taniec jazzowy, nowoczesny i niektóre tańce towarzyskie). W choreografii bardzo często wykorzystywane są elementy akrobatyki. Oczywiście najwięcej wspólnych cech taniec współczesny ma z baletem. Są w nim wykorzystywane podstawowe elementy baletu jak plié, grand plié, pique, fouetté, które mają tutaj szerokie zastosowanie. Okazuje się, że elementy baletu są wręcz nieodłącznymi elementami każdego układu.
Czym różni się więc od baletu? Taniec współczesny cechuje się tym, że mniej ważna jest technika i triki, w przeciwieństwie do uczuć i emocji tancerza. Znakomity tancerz współczesny powinien być uzdolniony aktorsko. Najbardziej znanymi prekursorami byli Doris Humphrey, Isadora Duncan, Ruth St. Denis oraz Martha Graham.
Jak ją opowiadają? Poprzez ruchy charakterystyczne dla rodzaju tej opowieści. Jest to bardzo luźna forma tańca – nie ma takich ograniczeń, jakie stosowane są w balecie, a co do ustawienia ciała – tancerz ma ogromną dowolność w kreowaniu ruchu. W tańcu współczesnym wykorzystuje się ciężar ciała, grawitację, oddech, swingi itp. Ci, którzy bardziej zainteresują się tematem tańca współczesnego powinni wiedzieć, że powstał on na przełomie XIX i XX wieku jako odłam baletu, w którym jednak zabrakło reguł i zasad tańca klasycznego. W około 1930 roku opanował Stany Zjednoczone, a jego korzenie sięgają Europy.
Współczesny taniec był od zawsze przeciwieństwem koncertów baletowych, w których sztywne reguły nie pozwalały tancerzom na praktycznie żadną swobodę.
Taniec współczesny jest mieszaniną wielu tańców (takich jak: modern dance, taniec jazzowy, nowoczesny i niektóre tańce towarzyskie). W choreografii bardzo często wykorzystywane są elementy akrobatyki. Oczywiście najwięcej wspólnych cech taniec współczesny ma z baletem. Są w nim wykorzystywane podstawowe elementy baletu jak plié, grand plié, pique, fouetté, które mają tutaj szerokie zastosowanie. Okazuje się, że elementy baletu są wręcz nieodłącznymi elementami każdego układu.
Czym różni się więc od baletu? Taniec współczesny cechuje się tym, że mniej ważna jest technika i triki, w przeciwieństwie do uczuć i emocji tancerza. Znakomity tancerz współczesny powinien być uzdolniony aktorsko. Najbardziej znanymi prekursorami byli Doris Humphrey, Isadora Duncan, Ruth St. Denis oraz Martha Graham.