Popping & locking
Dzisiejsi tancerze próbują swoich sił w
coraz to nowych stylach tańca. Jednymi z takich stylów są popping i
locking, które są coraz chętniej wykonywane zarówno w grupie, jak i
solo.
Co to dokładnie jest popping? Jest to jeden z pierwszych stylów funk tańca, który wywodzi się z Fresno. Jest oparty na bardzo szybkim kurczeniu i rozluźnianiu mięśni, które powodują szarpanie ciała tancerze, czyli tzw. pop. Używa się tej techniki podczas tańca razem z różnymi innymi ruchami i pozami. Popping należy do stylów zaliczanych do „tańców ulicznych” (street dance), razem z break – dance’m, z którym jest często mylony.
Popping, podobnie jak inne style street dance, wykonywany jest często w taki sposób, że przed grupę wychodzi jedna czy dwie osoby i odgrywają scenę „walki”, odróżniając się wśród innych z grupy. Czasem zdarza się, że cała grupa synchronicznie tańczy pop ping, co jest wyjątkowo efektowne dla widza.
Wygląda to na improwizację ruchów (podobnie jak Freestyle), ale jednak ruchy są z góry zaplanowane. Jeśli chodzi natomiast o locking, to także jest to styl tańca funk, który do dziś związany jest z hip – hopem. W tym stylu chodzi o chwilę „zamrożenia” podczas szybkiego tańca na kilka sekund, tzw. „zamek”, a potem powrót do normalnego tempa. Taka umiejętność jest bardzo rozchwytywana wśród „łowców talentów”, dlatego że nie każdy potrafi tak sprecyzować ruchy rąk i nóg, aby na chwilę „zastygnąć” podczas wykonywania jednej figury. Jest to oczywiście ściśle zsynchronizowane z muzyką, która najczęściej w momencie „zastygania” zwalnia, a następnie przyspiesza do poprzedniego tempa.
Najbardziej lubianą muzyką w tym stylu jest muzyka Funk. Locking zawiera sporo akrobatyki i fizycznie wymagających ruchów, np. lądowanie na kolanach czy Split (do których zakłada się ochraniacze).
Co to dokładnie jest popping? Jest to jeden z pierwszych stylów funk tańca, który wywodzi się z Fresno. Jest oparty na bardzo szybkim kurczeniu i rozluźnianiu mięśni, które powodują szarpanie ciała tancerze, czyli tzw. pop. Używa się tej techniki podczas tańca razem z różnymi innymi ruchami i pozami. Popping należy do stylów zaliczanych do „tańców ulicznych” (street dance), razem z break – dance’m, z którym jest często mylony.
Popping, podobnie jak inne style street dance, wykonywany jest często w taki sposób, że przed grupę wychodzi jedna czy dwie osoby i odgrywają scenę „walki”, odróżniając się wśród innych z grupy. Czasem zdarza się, że cała grupa synchronicznie tańczy pop ping, co jest wyjątkowo efektowne dla widza.
Wygląda to na improwizację ruchów (podobnie jak Freestyle), ale jednak ruchy są z góry zaplanowane. Jeśli chodzi natomiast o locking, to także jest to styl tańca funk, który do dziś związany jest z hip – hopem. W tym stylu chodzi o chwilę „zamrożenia” podczas szybkiego tańca na kilka sekund, tzw. „zamek”, a potem powrót do normalnego tempa. Taka umiejętność jest bardzo rozchwytywana wśród „łowców talentów”, dlatego że nie każdy potrafi tak sprecyzować ruchy rąk i nóg, aby na chwilę „zastygnąć” podczas wykonywania jednej figury. Jest to oczywiście ściśle zsynchronizowane z muzyką, która najczęściej w momencie „zastygania” zwalnia, a następnie przyspiesza do poprzedniego tempa.
Najbardziej lubianą muzyką w tym stylu jest muzyka Funk. Locking zawiera sporo akrobatyki i fizycznie wymagających ruchów, np. lądowanie na kolanach czy Split (do których zakłada się ochraniacze).