Kankan
Historia tańca jest chyba tak samo długa, jak
historia całej ludzkości. Jest to jedna z najstarszych sztuk pięknych –
był obecny w każdej kulturze i epoce. Od tysięcy lat uczono się tańca i
przekazywano opowieści o jego formach. Ludzie tańczyli po to, aby prosić
bogów o deszcz w czasie suszy, a także po to, by zapewnić pomyślność
łowów. Tańczono także (co się robi do dzisiaj), aby dostarczyć rozrywki
sobie i oglądającym. Tak właśnie powstał Kankan.
Jest to taniec francuski, który narodził się w drugiej połowie XIX wieku. Według jednej z wielu hipotez rozwinął się z kadryla, a inne mówią, że rozwinął się on z tańców murzyńskich. Istnieje nawet przypuszczenie, że do państwa francuskiego przywieźli go żołnierze wracający z Algieru. W tej odmianie tańca charakterystyczna jest bardzo szybka muzyka, w rytmie galopu, która wyróżnia się metrum 2/4. Kankan rozprzestrzenił się po Francji w rytmie błyskawicy, a u schyłki XIX wieku był już powszechny także w innych krajach.
Stał się tak bardzo popularny i lubiany, że wprowadzono go do wielu występów scenicznych i operetek (np. w przedstawieniu – Orfeusz w piekle). Taniec ten, jak się okazało, powstał dzięki młodym dziewczętom, które same szyły sobie sukienki i tańczyły w miastach dla rozrywki. Swoją popularność ugruntował sobie z całą pewnością przez teatrzyki variétés.
Czym taniec kankan wyróżnia się wśród innych? Otóż, charakterystycznymi dla tego tańca są figury akrobatyczne, takie jak gwiazdy, szpagaty i wyrzuty prostych nóg w górę. Na samym początku wywoływał oburzenie obrońców moralności, później stał się ulubionym tańcem oglądanym w lokalach. Do dzisiaj kankan jest niezwykle popularny i lubiany.
Oczywiście, prym tutaj wiedzie Francja i Paryska dzielnica Moulin Rouge, gdzie kankana tańczy się praktycznie w każdym klubie i lokalu. Niegdyś oglądany wyłącznie przez panów, później przez pary, do dzisiaj jest bardzo ciekawym i wciągającym widowiskiem. Cechą charakterystyczną, prócz figur – rzecz jasna, są tutaj sukienki
Jest to taniec francuski, który narodził się w drugiej połowie XIX wieku. Według jednej z wielu hipotez rozwinął się z kadryla, a inne mówią, że rozwinął się on z tańców murzyńskich. Istnieje nawet przypuszczenie, że do państwa francuskiego przywieźli go żołnierze wracający z Algieru. W tej odmianie tańca charakterystyczna jest bardzo szybka muzyka, w rytmie galopu, która wyróżnia się metrum 2/4. Kankan rozprzestrzenił się po Francji w rytmie błyskawicy, a u schyłki XIX wieku był już powszechny także w innych krajach.
Stał się tak bardzo popularny i lubiany, że wprowadzono go do wielu występów scenicznych i operetek (np. w przedstawieniu – Orfeusz w piekle). Taniec ten, jak się okazało, powstał dzięki młodym dziewczętom, które same szyły sobie sukienki i tańczyły w miastach dla rozrywki. Swoją popularność ugruntował sobie z całą pewnością przez teatrzyki variétés.
Czym taniec kankan wyróżnia się wśród innych? Otóż, charakterystycznymi dla tego tańca są figury akrobatyczne, takie jak gwiazdy, szpagaty i wyrzuty prostych nóg w górę. Na samym początku wywoływał oburzenie obrońców moralności, później stał się ulubionym tańcem oglądanym w lokalach. Do dzisiaj kankan jest niezwykle popularny i lubiany.
Oczywiście, prym tutaj wiedzie Francja i Paryska dzielnica Moulin Rouge, gdzie kankana tańczy się praktycznie w każdym klubie i lokalu. Niegdyś oglądany wyłącznie przez panów, później przez pary, do dzisiaj jest bardzo ciekawym i wciągającym widowiskiem. Cechą charakterystyczną, prócz figur – rzecz jasna, są tutaj sukienki