Cramping

 
Cramping to jeden ze stylów tańca, o którym nie wszyscy wiedzą. Zastanawiając się nad znaczeniem i kulturą tego stylu tańca przeszukałam chyba całą sieć. Ciężko uwierzyć, ale na polskich stronach niewiele można znaleźć o crampingu, co może oznaczać, że nie jest on zbyt powszechny w Polsce. W tym stylu, wygląd i zachowanie tancerzy bardzo przypomina kulturę hip – hopu, ale cramping najczęściej praktykuje się na scenach, gdzie wiele zespołów „walczy” ze sobą, a widownia wybiera zwycięzcę – tą ekipę, która spodobała im się najbardziej.

Pod wieloma względami elementy crampingu przypominają style z innych tańców, które zauważał wokół siebie i połączył w jedno założyciel crampingu – Thomas Johnson. W ten sposób powstał cramping – jest to „zbitek” wielu innych tańców.



Głównym osiągnięciem Johnsona było połączenie ruchów i technik w jedną wspaniałą całość. Przekształcił on tancerzy w aktorów – kolorowe stroje, wyrazy twarzy i te niezwykłe ruchy, wszystko to jest niczym magiczne przedstawienie.

Wiele ruchów w crampingu jest dynamicznych i agresywnych, przez co tancerze mogą doskonale oddać swój gniew, nastrój i stłumione emocje, za pomocą agresji i „przemocy” w tańcu. Obecnie występują także trochę spokojniejsze odmiany crampingu (np. styl Goofy). W crampingu chodzi o bliski kontakt między tancerzami. Wygląda to czasem jak walka pomiędzy zawodnikami, albo taniec wykorzystujący masę i budowę partnera.

Ze względu na oryginalność cramping opiera się na perfekcyjne wykonanych izolowanych ruchów, joltings i skłonności kręgosłupa. Z crampingu światowego znane są teledyski Missy Elliot, Madonna, The Black Eyed Peas, The Chemical Brothers, Skinny Puppy i innych gwiazd. Cramping stał się tematem kilku filmów, m.in. "Rize"