Break dance

 
Coraz częściej widujemy w telewizji, Internecie, a nawet na ulicy, tańczących ludzi. Żadnemu z nas nie uszli na uwadze tancerze wykorzystujący swoją fizyczną siłę do wykonywania podczas tańca różnych ewolucji. Właśnie poprzez takie akrobacje, w 1969 roku w nowojorskim Bronksie narodził się break dance. Wymaga on nie tylko dobrych predyspozycji fizycznych, ale także dobrej kondycji i doskonałego poczucia rytmu.

Wykonywanie ewolucji połączone z rytmicznym tańcem tworzy jedną, nierozerwalną całość. Ruchy w tym stylu tańca dzielą się na cztery podstawowe elementy: toprock, power moves, freeze i footwork. Toprock to dynamiczne kroki taneczne z gestykulacją, które tworzą coś w rodzaju „mowy ciała”. Ten element jest najczęściej wstępem każdego wyjścia na parkiet.

Aby dobrze wykonać top rock, trzeba nauczyć się wykonywać ruchy dynamicznie i w rytm muzyki, a także posiadać dobrą umiejętność improwizacji.



Power moves to nic innego jak ruchy rotacyjne, które są najefektowniejszą częścią całego break dance’a, To właśnie one wymagają wielkiej sprawności fizycznej, która potrzebna jest do wykonania akrobacji. Prócz sprawności wymagana jest tutaj siła, gibkość, poczucie własnego ciała i samo asekuracja. Potrzebne do tego jest wiele godzin treningu, więcej, niż do nauki innych elementów. Freeze, to umiejętność „zastygnięcia” podczas tańca w konkretnej pozycji, na kilka sekund, Przejście z toprocka do footworka nazywamy drop’em. Footwork to kroki taneczne, wykonywane z pozycji przysiadu podpartego. Aby poprawnie wykonywać footwork, należy doskonale opanować techniki flow, czyli płynność ruchów.

Break dance jest nie tylko jednym z najbardziej efektownie wyglądających tańców, ale także jednym z najbardziej wymagających zaangażowania od tancerza.